Έστω ότι έχεις συνάψει μία συμφωνία με εταιρία για παροχή υπηρεσιών. Η αμοιβή σου είναι μεγάλη και μέρος αυτής προκαταβάλλεται. Όταν έρχεται να αρχίσεις να παρέχεις τις υπηρεσίες, αποτυγχάνεις να το κάνεις και συνεχίζεις να αποτυγχάνεις για μήνες, ώσπου η συμφωνία αναπόφευκτα διαλύεται. Η εταιρία αναζητεί νέο συνεργάτη και στις σχετικές συνεντεύξεις που κάνει, εμφανίζεσαι εσύ!
Απίθανο σενάριο, ε; Δεν γίνονται αυτά;
Ένα πράγμα για το οποίο είμαι περήφανος στο Ποτάμι, είναι για τους ανθρώπους του. Aπό τους νεότερους μέχρι τους πλέον καταξιωμένους και αναγνωρίσιμους. Tο Ποτάμι έχει ένα εξαιρετικό στελεχιακό δυναμικό, πράγμα που αντανακλάται στην πληρότητα των θέσεών του και στον δημόσιο λόγο που αρθρώνει συνολικά το κόμμα. Ακόμα και έτσι όμως, δεν είναι λίγες οι φορές που εκπλήσσομαι ευχάριστα από τους πολίτες που παίρνουν θέση δίπλα και μέσα στο Ποτάμι σε αυτή τη προσπάθεια. Μια τέτοια περίπτωση είναι ο εξαίρετος κ. Νικηφόρος Διαμαντούρος.
Παρακολουθώ δύο μέρες, τώρα μια απίστευτη προσπάθεια σπίλωσης του Ποταμιού και του Στ. Θεοδωράκη, με μια φωτογραφία του Απριλίου, που τον φέρει να μοιράζει σωσίβια(!) σε μικρά προσφυγόπουλα στο λιμάνι της Μυτιλήνης! Το πιο σοκαριστικό είναι διάθεση αρκετών, πέρα των έμμισθων τρολ, να αναπαράγουν την φωτογραφία και να μην μπουν καν στην διαδικασία να αξιολογήσουν την «είδηση». Να σκεφτούν ότι, εκτός και αν ο Θεοδωράκης προτρέπει τα παιδιά να γυρίσουν κολυμπώντας στην Τουρκία, είναι μάλλον απίθανο να τους έκανε τέτοιο δώρο! Εδώ μπορείτε να βρείτε ένα ρεπορτάζ από αυτή την επίσκεψη.
Αν κάτι θα ήθελα να δω έστω μία φορά προεκλογικά, είναι να διεξάγεται συζήτηση επί της ουσίας! Να μιλάμε για προβλήματα και τις πιθανές λύσεις τους. Θα περίμενε κανείς ότι στην Ελλάδα της κρίσης και με το αυξημένο ενδιαφέρον των πολιτών για τα κοινά, ο δημόσιος διάλογος θα είχε ξεφύγει από την παραπολιτική και το κουτσομπολιό. Αντ΄αυτού, το κύριο θέμα της σημερινής ημέρας, ήταν πόσες ρακές ήπιε ο Τσίπρας στα Ανώγεια και τι του είπε ο παπα-Αντρέας όταν κλείστηκαν οι στον Άη Γιώργη!
